Druk

Op sommige dagen lijkt er gewoon helemaal niets te gebeuren. Je word wakker en dan weet je het al: vanavond zeg ik tegen mezelf: wat heb ik nou eigenlijk gedaan vandaag? Allerlei kleine klusjes rijgen zich aaneen, maar geen van allen zijn ze de moeite van het vermelden waard. Tussendoor drink je koffie en thee en voor je het weet is de avond alweer aangebroken. en dan komt het: “wat heb ik nou eigenlijk gedaan vandaag?” Soms komt er een licht schuldgevoel bij kijken. Er had eigenlijk meer gepresteerd moeten worden. In de loop van de dag krijg je het in de gaten: dit is weer zo’n dag! Ter geruststelling ga ik dan wel eens iets heel concreets doen, bijvoorbeeld de heg knippen of boodschappen doen. Het voordeel daarvan is dat er een duidelijk begin en einde aan zit, zodat je op een bepaald moment kunt zeggen: ik ben klaar! Dat is het voordeel van handenarbeid.Maar veel mensen zijn dag in dag uit met hun hoofd bezig en dan is het moeilijker om een duidelijk begin en einde vast te stellen. Voor je het in de gaten hebt, ben je met tien dingen tegelijk bezig, want alles vraagt tegelijk om aandacht. Vooral dát zorgt ervoor, dat er aan het einde van de dag niets af is, terwijl je heel druk bezig bent geweest.Voor mij dreigt vandaag ook zo’n dag. Als ik van tevoren bedenk wat er allemaal nog ‘moet’, loop ik het risico, dat er niets uit mijn handen komt, omdat mijn hoofd voortdurend bezig is met dat lijstje. Ik merk het al als ik dit stukje aan het schrijven ben. Het to-do lijstje voorkomt dat ik de rust heb om mijn gedachten aaneen te laten rijgen. Er is dus maar één ding te doen. Een keuze maken: “Ik zie wel wat ik doe en de rest komt een andere keer.” Dat werkt. Ik tik in: “Op sommige dagen….”. Zo, dat is ook weer af.

2008 JP